رهروان اوراز و مقبل

وبلاگ در حال راه اندازی و آپدیت می باشد....

می خوای خودتو تست کنی کلیک کن ( تست خود شناسی - رفتار شناسی - میزان اطلاعات ورزشی و .............   )   بر  روی لینک مورد علاقه کلیک کنید.

تست خود شناسی

تست اطلاعات ورزشی (کوهنوردی)

منبع  :  سایت 1 به 1

طراحی برنامه ۵ساله کوهنوردی ایران   ( دانلود کنید )

                        سی دی شماره 1 (download)

منبع : فدراسیون کوهنوردی

2-جهت يابي برای کوهنوردان در زمستان بوسیله اشکال و جهت برف و یخ

مناطق قطبي و مناطق صحراي گرم شني به هم شبيه هستند.
* تپه هاي برقي شبيه تپه هاي شني است. با اين تفاوت که تپه هاي برفي کمي کوچکتر و بي‌ثبات‌ترند.
تپه هاي معمولي برفي بسيار شبيه اند به تپه هاي شني که موازي باد غالب هستند.
Sastrugi بين چند اينچ تا 3 فوت ارتفاع دارد و هميشه نزديک به هم هستند. اينها براي جهت‌يابي در روزهاي ابري کاربرد دارند. در نزديکي قطب شمال جايي که قطب نما کار نميکند بسيار مفيد هستند. برف تازه را سوراخ کنيد تا جهت sastrugi را بفهميد.

                                     :براي خواندن مقاله كامل به ادامه مطلب مراجعه كنيد:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

۲- کار با نقشه توپوگرافیک

یک نقشه توپوگرافیک ، چیزی نیست جز تعدادی خطوط ساده که گاه به صورت پیچ در پیچ و گاه به صورت صاف کشیده شده اند . به این خطوط ، خطوط حد فاصل یا Contour lines می گویند . این خطوط ، نمایشگر مکانهایی بر روی نقشه هستند که نسبت به یک نقطه مرجع دارای ارتفاع ثابتی هستند . یعنی اگر شما یکی از این خطوط contour را دنبال کنید تمامی نقاطی که با این خط مشخص شده اند ارتفاع یکسانی دارند . برای اینکه این قضیه را به روشنی درک کنیم یک کوه را در نظر می گیریم . برای مشخص شدن نقشه توپوگرافیک این کوه فرض کنید که با چاقو مطابق شکل زیر قاچهایی هم سطح بر روی آن ایجاد کرده ایم و کوه را به قسمتهایی تقسیم کرده ایم . مطابق شکل زیر :

همانطور که می بینید قاچهایی کاملاٌ افقی زده ایم .

: به خواندن مقاله كامل به ادامه مطلب مراجعه فرماييد:

                                   پاس میداریم حرمتشان را به حرمت مقبل

پاس میداریم حرمت همه آنهایی که مقبل حرمت شان را پاس می داشت. آنچه تختی مرحوم را پهلوان جهان کرد تعداد مدال هایش نبود بلکه آن روح بزرگ او بود که در کشتی با حریف قدر روسی خود پای صدمه دیده او را ول کرد، مغلوب او شد،اما فاتح قلب او همه قلب های انسانیت...

برای شناخت  روح بزرگ مقبل لازم دیدم خاطره ای را بازگو کنم که در نظر من بسیار با ارزش تر از فتح لوتسه و تمامی قلل جهان است.

                           : برای خواندن مقاله به ادامه مطلب مراجعه کنید:

     مهدی اعتماد فر به قله گاشربروم یك در ارتفاعات قراقروم پاكستان صعود كرد

_{سرود زیبای زیستن}

_{بسیار می شنویم که می گویند دیگر از اوراز ننویسید و نگویید، وباز شنیدم که می گفتند از مقبل چرااین همه می گویندکه این مرده پرستی است.}

_{حق با شماست در مورد مرده هر چه بگویند شایدسخن به گزاف باشد اما،اگرقبول داریم اینان اسطوره های این ملت، قهرمانان جاودانه تاریخند.}

_{پس آنان مانند تمام قهرمانان زنده اند و زیباترین نغمه جاودانه خود را در این جهان سروده اند. به گفتن ونوشتن ما نیازی ندارند. این مائیم نیازمند}

_{شنیدن سروده های زیبای زندگی آنانیم، پس مادران را بگوئید به لالائی بخوانند سرود زیبای زیستن را در گوش کودکانشان به آهنگ قدمهای اوراز}

_{و مقبل. تا باور کنند که زیباست مبارزه برای دست یافتن به دورترین قله های آرزو در زندگی ،ایمان بیاورند به زاده شدن از نو، حتی در مرگ}

گروه کوهنوردی رهروان اوراز نقده

سخنرانی آقای معروف اوراز در مراسم چهارمین سالگرد محمد اوراز

                                                     *          *          *

تابستان سال 48 بود، کانون خانواده ام شاهد گشودن چشم عقاب تیز پروازی شد که راز انتقال پیامی سبز از نهادش به آستان معبود از همان ابتدا در برق نگاهش پیدا بود و لحظه شمارش برای پرگیری و رفتن به ارتفاع و انتقال و آنچه در دل دلشت، شعف انگیز بود.

رشدش را می دیدیم

پر کشیدن هایش را

و اکنون آماده پرواز بود

پرواز به آنچه که سرود است و سرود است

و به نگاه می گفت که:

         من نیز چو خورشید دلم زنده به عشق است  

                                                                   راه دل خود را نتوانم که نپویم

پر کشید به قله این کوه – سلطان یعقوب – زود آمد و آن را محل مناسب انتقال رازش ندید، بابا حسن – فرنگ – شیروه و دیگر قلل اطراف هر یک پس از دیگری به زیر بالهایش در آمدند اما هیچکداام حوضه مناسب راز گشايی اش نبودند. او دریافته بود که به وراتر این حوضه و فراتر از این ارتفاع رفت.

مقصد بعدی، دالامپر – کانی خدا – قه لاتی شا – سپی رز و قندیل بود، اما خواسته اش را در هیچکدام نیافت.

قندیل به او سپرد که راز خود را بر بستری از برف بگشاید:

علم کوه – زرد کوه – شیر کوه – سهند – سبلان و حتی بام ایران دماوند، نیز نداشتند آنچه را او می خواست.

دریاچه سبلان به او سپرد که :

 رو سینه را چون سینه هاهفت آب شو از کینه ها             و آنگه شراب عشق را پیمانه شو پیمانه شو

او کماکان باید پرواز می کرد و بالها باید گستریده تر و ارتفاع بیشتر می شد تا شاید بستر مناسب حاصل آید که – سنگینی راز سینه اش را می فشرد؛

هیمالی مقصد بعدی بود

سینه به هفت آب شسته بود و برف سفید قلل مرتفع را در مقابل خود می دید راه پر پیچ و دراز – و بد اندیشان و خطر هم هر دم منتظر و شکاف های یخی و صخره ها و مکان البته مناسب تر از قبل چه این بار هر کسی را اذن صعود و فرود بر این قلل نبود و تنها کسانی راه می یافتند که همتشان به بلندای قامت قلل هیمالیا باشد.

راکاپوشی – چو آیو – شیشا پانگما – لوتسه – ماکالو و حتی بام جهان اورست نیز بستر مناسب راز گسترش و دیدار باپاک بی نهایتی که تمام قلل را به عشقش زیر پا نهاده بود، نبودند

و اکنون گاشبروم یک.....

و سنگینی بار راز

و ناتوانی جسم برای حمل آن

و پهنهُ عرضهُ راز – نه بر قله – که بر لوح سفید بهمنی در نزدیکی ستیغ.

و ذکر راز – نه به زبان که با جوهر سرخ خون بر منظر منیر مطلق گستریده شد او – راز نوشت و نذر کرده بود

                     به هوا داری او ذره صفت رقص کنان   

                                                                            تا لب چشمهُ خورشید درخشان برود

و جسم به خاک واگذاشت . روح به پروازی ابدی در بیکران وسعت دید ما در آورد تا به چشم بصیرت ببینیم و به گوش دل بشنویم راز به نرخ جان گفتهُ اوراز را؛ ودر چنین همایشی به هم می آيیم و قدردان همت دوستان و دوستدارانش باشیم که امکان برگزاری مجلس انس و همدلیمان فراهم کردند.

 

پرنده رفتنی است.......   ________مقبل یار خود محمد را تنها نگذاشت________

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ پرنده را تاب ماندن نیست ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                                                   دیگر تنها نیستی

                       روحتان شاد و یادتان گرامی

                     ياد آن كوچه و آن رهگذر خسته بخير